«لنگه كفش الزيدي» خشم و قهر و غرور مسلمانان بود كه بر «هيكل پليد بوش»، تمام شيطان بزرگ را به سركردگي تمدن و تفكر وحشي غرب، حداقل تحقير كرد. تحقيري كه عزت مسلمين، عظمت تفكر و تمدن اسلامي و افتخار جهان آزاده را ابراز نمود و مورد حمايت همه آزادانديشان جهان به استثناي اصلاح‌طلبان برانداز و مافياگران داخلي ايران، قرار گرفت.

خيزش اسلامي، بالندگي افتخارآميز و حيات پويا و معنادار مسلمانان در اين حركت به نمايش درآمد تا «گفت‌وگوي تمدن‌هاي خاتمي» را با تمام «ذلت و نافرجامي» و «بيگانه‌پرستي و ذوب‌شدن در توحش تكنولوژيك غرب» به مصاف گرفته، بيش از گذشته ناكارآمد كند.

لنگه كفش الزيدي براي برخي‌ها در داخل ايران پيام داشت.

1. هاشمي رفسنجاني كه 16‌سال با توسعه امريكايي در پي ژاپن يا كره‌جنوبي‌شدن ايران بود. تا توانست «اختصاصي‌سازي» كرد و بازارها را با واردات به قول خود «اشباع» نمود، و حلقه‌هاي سرمايه‌خوار و رانت‌جوي، و خانواده‌سالاري و مديران تجمل‌گراي لايقي چون كرباسچي و موسويان و ... را پرورش داد، و در مثبت‌ترين اقدامات با «اشرافيت» و «تفرعن» و «تكبر رفتاري»، «برج» و «بارو» و «پاساژ» و ... ساخت تا تمدن اسلامي مورد نظر خويش را كه هيچ وجه اشتراكي با گفتمان پيامبر اكرم صلي‌الله عليه و آله و ائمه اطهار عليهم‌‌السلام نداشت، بنماياند و خود «سردار سازندگي» شود، كه دومي شد و اولي «يك بدعتگزاري انحرافي از اسلام» را نتيجه داد و سكولاريسم برانداز خاتمي از آن متولد شد! بداند كه لنگه كفش يك مسلمان در پرتاب به سوي غرب شيطان، اصول است و ارزش، پيشرفت است و تعالي.

2. امروز حدود چهارسال است كه هاشمي بر طبل سياست سازش و تسليم و عقب‌نشيني 16‌ساله مي‌كوبد. دولت نهم و شخص احمدي‌نژاد را تا «بي‌بند و باري سياسي» تخريب مي‌كند كه؛ «چرا بازگشت اقتدار و عظمت اسلامي را در ديپلماسي خارجي» پي‌ گرفته است. حربه «تهديد و ارعاب» او اگر چه هرگز كارساز نبوده، ولي او علاوه بر سخنراني‌هاي زنجيره‌اي و بي‌سابقه (از حيث تعداد و محتوا) خطبه‌هاي جمعه را هم بي‌نصيب نمي‌گذارد. «بحراني بودن»، «در خطر بودن»، «ببر زخمي»، «دشمن جدي» و ديگر تعابير و كلمات بي‌محتوا اما هدفمند هاشمي، تمام‌شدني نيست. حال «لنگه‌كفش الزيدي» بايد براي اين «شخصيت» و «اسطوره» و «ستون» ساخته‌شده براي نظام اسلامي، يك عبرت آشكار باشد، كه احمدي‌نژاد در رياست بر قوه مجريه نظام اسلامي، ختم غائله سازش و تسليم و وحشت و تحقير مسلمين» را اعلان نموده است.

3. «خاتمي» دست‌آموز و نامزد هميشگي هاشمي رفسنجاني، كه امروز بيش از گذشته مورد حمايت اوست، از «لنگه ‌كفش الزيدي»، بايد بياموزد كه «خم‌شدن»، «تعظيم» و «تكريم» و حتي «سجده» بر غرب، جز همان «كاغذپاره دكتراي دروغين» و يا «شال اسارت» فرهنگي و تمدني يعني غرب‌زدگي هيچ چاره‌سازي ندارد. خاتمي و ديگر نامزدهاي اصلاح‌طلبي برانداز بدانند «حمايت آشكار بوش» يا «اوباما»، «ساركوزي» يا «سران اسرائيل» از روي كار آمدن مجدد اصلاح‌طلبان و به تعبير ديگر «شكست احمدي‌نژاد» پاسخي بدتر از «لنگه‌كفش الزيدي» دارد. آيا تشيع بالنده پذيراي مجدد افرادي در حاكميت نظام اسلامي است كه افتخار و دستاوردشان براي ايران، «تحقير ملي» است؟ يعني «ما با حمايت امريكا بر شما حاكم خواهيم شد» ؟

4. لاريجاني كه «نمايش وحدت ملي»‌اش، عرياني «اصول» او را به ملت نشان داد نيز از «لنگه‌كفش الزيدي» درس بگيرد. چراغ سبز نشان‌دادن به بيگانگان در «تشكيل كابينه‌اي از محكومان و مجرمان و ستيزه‌گران با «ولايت‌فقيه»، هنري بود كه تنها امريكا و بيگانگان از آن استقبال نمودند. به ويژه آن كه در «جاي مدرس» تكيه زده و هاشمي و ناطق و كروبي را به سخنراني بخوانند تا آنها نيز هر چه دل تنگشان مي‌خواهد بگويند.

وي كه سال گذشته از «دولت وحدت ملي» سخن گفت، با سخنراني و داد و فرياد نمي‌تواند راهكار هاشمي و خاتمي را در ناديده گرفتن شعور و ذهن و فعال ملت دنبال كند، و مسأله ننگين «دولت وحدت ملي» را كه در واقع «وحدتي عليه ملت» است، تكذيب نمايد. هم‌چنين لاريجاني به ياد داشته باشد، واژگان «سنجيدگي»، «تدبير»، «عقلانيت» و «راهكارهاي سولانايي»، نيز توفيق‌آور نيست! غرب سلطه‌گر است و تحقيركننده نژادپرستانه ملت‌ها، و اين حداقلي از تمدن وحشي غرب مي‌باشد كه حداكثر نسل‌كشي و قتل‌عام تمدني اسلامي اسلامي است. بنابراين «تبريك نمايندگان امريكا را به مناسبت رياستش بر مجلس شوراي اسلامي» به فال «بد» بگيرد. علاوه بر آن كه به همه اين علت‌ها بر نمايندگان اصول‌گرا است كه براي انتخاب رئيسي ديگر كه «مورد بغض سياستمداران امريكا باشد»، تصميم‌گيري جدي نمايند.

5. راست‌هاي ناراست، آنها كه مايه دلخوشي اصلاح‌طلبان برانداز به دو علت گرديده‌اند، يكي آن كه گفتمان مرده اصلاح‌طلبي را دنبال مي‌كنند، يعني «مرده‌شويي»! و ديگر آن كه به دليل «قدرت‌طلبي ويژه» و «حضور در حلقه مافياگران» مايه اميد اصلاح‌طلبان براي رياست‌جمهوري گرديده‌اند، محسن رضايي و قالي‌باف، اين نظاميان يك‌شبه «رجل سياسي» شده كه بسيار «محبوب» و «مطلوب» ملت نيز هستند! و شايد لاريجاني با «عقلانيت كامل مثلث «رضايي، قالي‌باف، لاريجاني»! را بر همين اساس تشكيل داده است، و ناطق نوري و ديگران نيز به «لنگه‌كفش پيام‌آور الزيدي» بينديشند. ارتباطات بدون‌مرز، اميدهاي حزبي و هزينه‌هاي هنگفت مالي، اگر دموكراسي را در همه‌جاي دنيا پيروز مي‌كند – كه ذات دموكراسي بر سرمايه‌داري و فريب است – و اگر 16‌سال در ايران ساز و كار حاكم بوده است‌، در «معجزه هزاره سوم» فلج گرديد. اين ملت به‌پا خواسته است و جهان را بار ديگر به دنبال خود در ايستادگي عليه سلطه‌گران بيدارباش داده است.

شكست و تحقير سلطه‌گران و عزت مسلمانان پيام ملت ايران است. سياسي‌كاران اموال از كجا آورده‌اند را براي روزهاي ديگر ذخيره كنند! آيا ملت ايران از «الزيدي» درك و شعور و ايمان اسلامي بيشتر و والاتر ندارد؟ ايران مهد تشيع است و عاشورا نزديك!